حقیقت این است که بله درسته،پول یکی از فاکتورهای اساسی زندگیست اما "فقط" و "اصلی" نیست

چندوقت پیش ها جمله ای خواندم که فیواستار شده بود،با این مضمون که پولداری شاید خوشبختی نیاورد اما بی پولی قطعا بدبختی خواهد اورد

اما این دیدگاه فرد است که خوشبختی را چی تعریف میکند...گاهی خوشبختی یعنی موفقیت های کوچک ولی ممتد...مثلا گرفتن تاکسی به محض رسیدن به سر کوچه

گاهی حوضه اش بزرگتر و اساسی تر میشود مثلا گرفتن ترفیع رتبه از رییس

برای تعریف خوشبختی باید بدانیم هدف فرد از زندگی کردن چیست؟!اگر کسی در زندگیش تنها هدفش پول باشد و هر نفسی که فرو میرود و بالا میاید برای به دست اوردن پول باشد قطعا با بی پولی بدبخت خواهد شد

اگر کسی هدف زندگیش خوشحالی درونی باشد،همان کاریی را میکند که خوشحالش میکند پس انرا به نحو احسن انجام میدهد،برایش به درستی وقت میگذارد،زندگیش سراسر از خوشبینی و شادی خواهد شد...چون از خودش راضیست بنابراین رفتارش با دیگران نیز بهتر خواهد شد،نتیجه انکه بهتر کار خواهد کرد،پیشرفت میکند و هرگز در ان وضعیت کم پولی باقی نمی ماند

من میتوانم نمونه های بسیاری نشانتان دهم که چطور فردی خودش را از فقر به ثروت رسانده و یا ثروتش را به فقر مبدل کرده و بعد نگاه کنیم و بببینیم که در شروع فرایند کسب پول برای شخص اول و  از دست دادن پول برای شخص دوم،انها چه احساسی درباره خود داشته اند

هرگز نمیتوانید شخص اول را بیابید در حالیکه که بگوید:من بی پول بودم،بدبخت بودم،ناراحت بودم برعکس انها میگویند:من انزمان وضع مالی خوبی نداشتم اما خانواده یا دوستان خوبی داشتم،شغلی داشتم که از ان لذت میبردم،کاری را انجام میدادم که دوستش داشتم،مدتها پای کار بودم بی انکه متوجه گذشت زمان شوم،یک روز شانس به من رو کرد و  پروژه ای به دستم امد که انرا به نحو احسن تمام کردم،رییسم برای تشکر به من یک هفته مرخصی داد...من پول کمی داشتم و از یک هفته مرخصی برای رفتن به یک جای ارزان قیمت در حاشیه شهر استفاده کردم...وقتی از مرخصی برگشتم حقوقم دو برابر شده بود

هیچکدام از این اتفاقات تصادفی و بی دلیل نیستند انها فقط نتیجه نهایی یک روند هستند که خودمان اغاز کرده ایم...اینکه کسی بخواهد شاد باشد یا نباشد انتخاب خود فرد است و همان است که کیفیت زندگی فرد را رقم میزند و همان است که باعث میشود افراد با کیفیت های متفاوت زندگی در جامعه یافت شوند

واقعیت این است که اگر شما نتوانید در حالت بی پولی شاد باشید و مثبت بمانید باید بدانید که پول نیز شمارا خوشحال نخواهد کرد

کافیست تصور کنیم چنین ادمی وقتی به پول میرسد چه عکس العملی نشان میدهد،از انجایی که حریص است میداند پول زیادش هم کم است پس شروع به ذخیره ان میکند،از ترس تمام شدنش از بسیاری از مخارج غیر ضروری میگذرد و حتی اگر پولی خرج کند با عذاب وجدان خواهد بود چون هر یک هزار تومن از دست رفته را یک قدم به سوی بدبختی میداند

حال برمیگردیم به همان شخص دوم که فرایند از دست دادن پول برایش اغاز شده...او با شکست در یک تجارت یا یک رقابت حجم عظیمی از پولش را از دست داده،اون خود را در حال بدبختی میبیند و احساس ناخوشایندی میکند،نتیجه اینکه کمتر کار میکند و کمتر با خانواده و دوستان ارتباط برقرار میکند

او تبدیل به فردی مضطرب و پرخاشجو میشود که ناشی از این است که فکر میکند ان پول از دست دادن اورا بدبخت کرده...او نمیخواهد تصور کند که ممکن در یک معامله پول هنگفتی به دست اورد که نه تنها ضررش را جبران کند بلکه سودی هم برایش داشته باشد،او پذیرفته است که بی پولی برابر با بدختیست

نتیجه انکه او هر روز از دیروز فقیر تر خواهد شد،اطرافیانش را از دست خواهد داد و به بیماری های جسمی و روحی مبتلا خواهد شد اگر از چنین فردی بپرسید چه شد که اینطور شد میگوید:

گوش کن،شاید پول داشتن خوشبختی نیاورد اما بی پولی قطعا  بدبختی خواهد اورد!!!!